Kristoff – czuły głuptok

Wpis na filmwebie


Tekst był pisany na dwie raty, gdyż nie wiedziałem czy znajdę dzisiaj czas.

Poprzednie twórczości:
Anna – tragiczna postać
Hans – niekoniecznie zły?
Elsa i jej lód
Hans – smutny, zapomniany, niekochany
Elsa – a Queen of Kingdom of Isolation

Jak zwykle – wydarzenia przedstawione chronologicznie, mile widziana znajomość angielskiego, bla bla bla. Nie planowałem pisać o Kristoffie, no ale skoro prosiliście <3 "Frozen Heart" Ta piosenka "spoileruje" nam film, a dokładniej wątek Elsy. Oczywiście jak pierwszy raz oglądamy (nawet drugi) to ciężko się zorientować. Wróćmy do chłopca. Z pewnością sierota, dobrze, że ma chociaż renifercia :3 http://art.foxbond.info/?p=317 Nie można powiedzieć, że ci "pozyskiwacze lodu" (wolę "ice harvesters") go przygarnęli. Nie zwracają na niego uwagi, nie pomagają mu - wręcz jedynie plącze się im pod nogami. Jest on jednak wesoły. Tu po raz pierwszy widzimy dzielenie się marchewką do którego wrócę na końcu. "Elsa and Anna" Ściemniło się, ale chłopiec zdążył "pozyskać" swój kawałek lodu. Po raz kolejny widać, że nikt o niego nie dba - przez las wraca sam, nie ma w pobliżu nikogo ze starszych. Zauważa pędzącą królewską rodzinę zostawiającą za sobą lód. Zaciekawiony tym zjawiskiem rusza za nimi ku Dolinie żyjącej Skały (EN: "Valley of the Living Rock", czuję się jakbym tłumaczył jakąś tanią grę RPG) "The Trolls" Z ukrycia obserwuje dolinę. Poznaje Annę, Elsę i jej sekret. Okazuje się jednak, że kamień który wybrał za zasłonę jest Trollem (Trollicą 😀 ) Przygarnia on "dwójkę słodziaków". Nie wiemy jak wyglądał proces wychowywania go, ale wyszedł on na tym dość dobrze. Wreszcie opuszcza dolinę i próbuje żyć ze sprzedaży lodu. Gdy go poznajemy dopiero co spłacił raty za sanie - stara się być niezależny, w końcu mógł poprosić Trolle o ogniste kamienie ("fire Crystals" - takie błyskotki na pewno nieźle by sprzedał). "Coronation Day" Widzimy, że jest w mieście w czasie ceremonii koronacji, ale na zamek się nie wybiera - impreza dla VIPów. Pewnie chciał tylko sprzedać lód po niezłej cenie. Znów pojawia się marchewka, niezbyt higieniczny sposób dzielenia się jedzeniem ze zwierzęciem, bleee. Po dłuższej przerwieeee "Oaken's Sauna" Jest to jego pierwsze spotkanie z (przytomną) Anną. Nie jestem w stanie rozgryźć czy pamięta ją z dzieciństwa. Jest cały pokryty śniegiem, dopiero co uciekł z gór przed zamiecią. Próbuje zakupić linę, kilof i marchewki, jednak nie ma wystarczająco pieniędzy. Widać, że ledwo wiąże koniec z końcem. Ciężko powiedzieć czy te "czterdzieści" to była cena odpowiednia, czy Oaken rzeczywiście chciał sobie sporo zarobić. Ostatecznie Kristoff nazywa właściciela oszustem, a ten wyrzuca go z lokalu. Nie zakładajmy od razu, że Kristoff był niemiły. W końcu ledwo wrócił z gór gdzie zastał "magiczną zamieć", a w sezonie, gdzie interes kwitł nastała zima. Każdy miałby prawo się zdenerwować 😉 "Reindeers Are Better Than People" Udaje mu się znaleźć nocleg w stodole. Posiada jakiś minimalny talent muzyczny, śpiewa kołysankę dla Svena. Możemy z tej piosenki dowiedzieć się co sądzi on o wszystkich ludziach. Widać, że nie ma z nimi dobrych przeżyć, dla niego inni tylko biją i oszukują. Żyje na uboczu, sam ze swoim reniferem. A no tak, dowiadujemy się jeszcze, że śmierdzi 😀 "Onward and Upward" Bał się, że w każdej chwili może przyjść właściciel i wyrzucić go na mróz, dlatego gdy widzi Annę mówi "a to tylko ty". Nie oszukujmy się, było to bardzo niegrzeczne, mógł w końcu powiedzieć samo "a to ty". Dzieciństwo u trolli robi swoje. Nie chce jej pomóc, robi to tylko ze względu na zarobek. Jest uległy lub po prostu przyjął zasadę "klient - nasz pan" więc wyruszają nocą. Oczywiście pojawia się jeszcze dzielenie marchewki. Widać, że Anna nieco zauroczyła Kristoffa. "Wolves" Poznajemy Kristoffa bardziej "od środka". Jest zaskoczony, że Anna chciała wyjść za faceta, którego poznała tego samego dnia. Widać, że chociaż w tej kwestii życie z trollami wyszło mu na dobre. Dowiadujemy się też co sądzi on o wszystkich facetach 😉 Twierdzi, że uczucie pomiędzy Anną a Hansem to nie jest prawdziwa miłość, co denerwuje Annę. Śmieszy ją jego opinia, gdyż powołuje się na "ekspertów od miłości". Wyprawę atakują wilki. Kristoff stara się ochronić siebie, Svena jak i Annę. Może to właśnie tutaj zaczęło się rodzić jego uczucie? Nie ufa Annie, dlatego próbuje bronić się na własną rękę. Krzyczy na dziewczynę, gdy chce wydać polecenie reniferowi. Koniec końców uciekają, jednak tracą sanie. Kristoff bardzo o nie dbał wiec ich strata jest wręcz dla niego bolesna. Jest tak zdenerwowany, że pozwala odejść Annie choć wie, że skończy się to jej śmiercią. Na szczęście jest jeszcze Sven, który przekonuje go, aby jej pomóc. Powierzchownie wygląda to jakby chciał zdobyć po prostu nowe sanie, ale na tym etapie jest to już coś więcej. "Meet Olaf" Rzucanie czyjąś głową raczej nie świadczy o dobrym wychowaniu, no ale - musi być śmiesznie. Nie wszyscy lubią oglądać ponure filmy jak ja 😉 Krótki dialog z Olafem, pioseneczka. Kristoff ma świadomość, że trzeba mu powiedzieć co się z nim stanie latem. W końcu lepiej zdruzgotać jego marzenia niż pozwolić, aby zginął. "The North Mountain" Anna, która za cel postawia sobie rozmowę z siostrą zaczyna się wspinać. Kristoff jest realistą, ma tylko jedną linę, a Anna nie umie się wspinać. Nie ma możliwości, aby we dwoje mogli się tam dostać. Na szczęście Olaf znajduje schody, a Anna rzuca się w objęcia Kristoffa. Mówi, że było to jak szalone ćwiczenie zaufanie. Spodobał mu się fakt, że ktoś mu ufa - w końcu doprowadził ją do siostry. "We were so close" Pałac Elsy to najpiękniejsza rzecz jaką widział w życiu. Lód to całe jego życie, ma łzy w oczach. Jak to mówi Anna - co kto lubi. Jest ciekawy wnętrza, ale razem z Olafem zgadza się poczekać na zewnątrz. "For the first time and forever" (repryza) Gdy Kristoff usłyszał krzyki szybko pobiegł na pomoc Annie. Chciałby wesprzec Annę, ale gdy zobaczył jakie przemiany zachodzą w zamku pragnął jak najszybciej wyprowadzić młodszą siostrę na zewnątrz. Ostatecznie zostają wyrzuceni przez Puszka. "Marshmallow Attack!" Jest opanowany, próbuje powstrzymać Annę przez rozwścieczeniem Puszka. "Przestań, z zaspą będziesz się bić?". Kristoff stał się zbyt delikatny w stosunku do Anny więc nie wychodzi mu powstrzymanie jej. Muszą uciekać. Przed zejściem w przepaść uspokaja Annę, że nie ma się czego bać, choć sam wie, że wcale nie musza wylądować na miękkiej poduszce. "The love Experts" Bardzie dba już o Annę niż swój "lodowy biznes". Gdy jej włosy zmieniają kolor na biały zabiera ją do trolli, które prawdopodobnie będą mogły pomóc. W czasie drogi troszczy się o nią, w samej dolinie chciał {poprawić jej płaszcz;przytulić;nie wiem co on chciał :d}, jest jednak bardzo nieśmiały - zamiast tego pokazuje jej jak się ogrzać "od ziemnych wyziewów". Przestrzega ją, że ci jego 'znajomi' (bardziej rodzina) mogą być dla trochę dziwni. Jest przez trolle uwielbiany jako członek rodziny, który powrócił po wielu latach. "Fixer upper" Jest to raczej prosta piosenka, która wprost opowiada o Kristoffie - nie ma co tu się rozpisywać, wystarczy jej posłuchać. Pragnie pomóc Annie za wszelką cenę, choć teraz już wyraźnie widać, że ją kocha tłumi to uczucie i doprowadza ją do Hansa - jej "prawdziwej" miłości. W czasie samej drogi dba o nią, oddaje czapkę, przykrywa płaszczem, jest bardzo opiekuńczy. Gdy już dociera do zamku chce się upewnić, że dobrze się nią zaopiekują po czym odchodzi. "Treason" Smutny odchodzi. Gdy widzi tworzącą się burzę nad Arendelle wraca, aby chronić Annę. Nie straszna mu zamieć (ani walące mu się na głowę statki 😉 Ma chwilę zawahania, gdy Sven znika pod lodem. Był to w końcu jego najlepszy przyjaciel z którym spędził całe życie, myślę, że można to nawet porównać do braterskiej miłości. Gdy reniferowi nic nie jest rusza dalej. "Whiteout" Gdy widzi zamarzniętą Annę... no nie wiem jak to ująć, po prostu go zamurowało. Tym większa jest jego radość, gdy się odmieniła. "The Great Thaw" Chce uderzyć Hansa, gdyż jest na niego wściekły za zranienie Anny (i jej siostry), jednak Anna powstrzymuje go i sama uderza "księcia". "Epilogue" Widząc nowe sanie z radości podrywa Annę do góry i chce ją pocałować, jednak ostatecznie nie decyduje się na to - Anna robi to za niego :* Później widać go już na dziedzińcu, gdzie razem z innymi mieszkańcami ślizga się na nowym lodowisku. Wróćmy do marchewki - to jest dopiero innowacyjny symbol miłości 🙂 Miałem napisać coś więcej, ale już po 10tej... Tutaj jest wersja @Filmomanka_6 http://www.filmweb.pl/film/Kraina+lodu-2013-651932/discussion/Kristoff,2400408 Przeczytałem jej wersję raz, wczoraj. Nie chciałem, żeby miała jakiś większy wpływ na moje zdanie dlatego warto teraz przeczytać obie wersje - mogą mieć części wspólne jak i wręcz przeciwnie. Pozdrawiam. P.S. Taka ciekawostka - Pewna grupa krytyków po przedpremierowym pokazie chciała zbojkotować Frozen za propagowanie homoseksualizmu 😀 P.P.S. W czasie filmu Kristoff mówi, że "wszyscy faceci grzebią w nosie i zjadają to co pozyskają", w trakcie napisów końcowych jest notka: (już nie chcę tłumaczyć) EN: "The views and opinions by Kristoff in the film that all men eat their boogers are solely his own and do not necessarily reflect the views or opinions of The Walt Disney Company or the filmmakers. Neither The Walt Disney Company or the filmmakers make any representation of the accuracy of any such views and opinions." P.P.P.S. Nikt nie wie kto podkładał głos dla Kristoffa jako dziecka, serio.

Elsa – a Queen of Kingdom of Isolation

Post na filmwebie


Przyszedł czas na Elsę. Z racji, że jest to dla mnie najważniejsza postać z filmu zwlekałem z tą pracą aż do teraz.

ten tekst z obrazkami na pewno pojawi się na mojej stronie, ale może dopiero wieczorem.

Poprzednie rozważania:
Anna – tragiczna postać
Elsa i jej lód
Hans – niekoniecznie zły?
Hans – smutny, zapomniany, niekochany

Jak już nakazuje zwyczaj wydarzenia sa przedstawione chronologicznie.
Mile widziana znajomość angielskiego na poziomie podstawowym.

Już utożsamiałem się z Hansem, teraz moge momentami z Elsą 😉

Zacznijmy od dzieciństwa. Wygląda na szczęśliwe do momentu incydentu. Siostry są bardzo blisko, nawet mają wspólny pokój – nie wierzę, że to z powodu braku miejsca w zamku :>
Mają nawet lalki ze swoimi wizerunkami: http://i.imgur.com/6yypPgC.jpg są po prostu nierozłączne.

„Do you want to build a snowman?”
Widać, że Elsa ma dobre serce. Używa swych mocy, aby się świetnie bawić ze swoją siostrą. Nawet jeśli oznacza to zamrożenie zamkowej sali w środku nocy. Gdy przez przypadek razi Annę lodowym odłamkiem widać przerażenie w jej oczach. Zraniła siostrę i nie wie jak jej pomóc. Na szczęście Anna zostaje uratowana przez trolli. Gdy Elsa dowiaduje się, że musi ukrywać swą moc przed siostrą, moc dzięki której świetnie się bawiły jest przygnębiona. Po raz pierwszy będzie miała tajemnice przed siostrą. Rodzicom to jednak nie wystarcza, całkowicie odcinają ją od siostry, od całego świata. Umieszczają małą, bezbronną dziewczynkę w zamkniętym pokoju.
Usunęli z niej wszystkie dobre uczucia, a jej serce wypełniła pustka. Dostaje rękawiczki i przykazanie – „Dont feel”.

„Do you want to build a snowman?” c.d.
Jej moc wciąż rośnie, wynika się spod kontroli. Elsa odrzuca nawet rodziców, gdyż nie chce ich przypadkowo zranić. Pogrąża się w samotności.
Zawsze jednak czuła, że gdzieś tam jest jej siostra, ojciec, matka. Ich śmierć zdruzgotała Elsę. Nie pojawiła się nawet na pogrzebie, emocje wzięły górę, nie mogła zapanować nad swoją mocą. Burza emocji powoduje śnieżną zamieć w jej pokoju.

„Coronation Day”
Nadszedł czas koronacji. Pierwszy raz jak sięga pamięć będzie musiała wyjść do ludzi. Przypomina sobie zasady narzucone przez ojca – „nie czuć”, „nie okazywać [emocji]”, „na pokaz”. (brzmi jak mój sposób postępowania 😉 Ceremonia nie jest dla niej szczęśliwym wydarzeniem, czuje jedynie strach. Boi się, że ludzi poznają jej moc, odtrącą ją jak potwora.
Rozpromienia się na widok siostry, nawiązuje dialog. Chciałaby wszystko siostrze wyjaśnić, ale nie może. Dla jej dobra dotrzymuje tajemnicy, a przepaść między rodzeństwem się pogłębia.

„Winter’s Waltz”, „Sorcery”
Odmawia błogosławieństwa siostrze. Robi to, gdyż troszczy się o nią, jednak Anna nie rozumie jej intencji. Wytyka jej brak miłości, co jeszcze bardziej zasmuca królową. Zarzuty ze strony siostry tak ranią jej serce, że postanawia zakończyć bal. Wszystko co robi, robi dla dobra innych, nie dba o siebie i swój wizerunek. Kłótnia z Anna powoduje nieoczekiwany wybuch mocy. Elsa tworzy mur wyraźnie odgradzający ją od całego świata, w tym siostry. Obrazuje to jej sposób życia – cały czas trzyma wszystkich na dystans, gdyż nie chce ich zranić. Moc ciąży na niej jak klątwa. Uświadamia sobie, że ten niekontrolowany wybuch mógł znów zranić Annę lub nawet ją zabić. Przez ludzi podżeganych przez Duke’a nazwana jest potworem (pl: wiedźmą). Zdaje sobie sprawę, że nie może władać królestwem – udaje się na wygnanie.

„Let it go”
W górach, z dala od ludzi znika strach. Tutaj, gdzie nikogo nie zrani pokazuje swe prawdziwe oblicze. Elsa jest silną i odważną kobietą. Daje popis swych umiejętności. Postanawia być wolna, nawet kosztem samotności. Tworzy nawet Olafa, którego ożywia skrywana miłość do Anny.

„We were so close”, „For the first time and forever”(reprise), „Marshmallow Attack”
Jest zadowolona z odwiedzin siostry. Już nie musi ukrywać przed nią swej mocy. Tę radosną chwilę przerywa wspomnienie z dzieciństwa. Wraca strach, prosi Annę o powrót do domu.Jednak ta nie słucha się, próbuje pokazać, że razem pokonają ten urok i będą w końcu szczęśliwe. Gdy Elsa dowiaduje się, że w Arendelle zapanowała zima, że zraniła wiele osób traci nad sobą panowanie. Wywołuje zamieć śnieżną podobną do tej z dzieciństwa, gdy zgineli jej rodzice. Tym razem w pomieszczeniu jest Anna. Na tym etapie królowa jeszcze nie wiedziała jak wielką krzywdę wyrządziła siostrze. Anna nie poddaje się, ale Elsa odrzuca jej starania słowami „Jaką masz moc, aby powstrzymać mnie?”. Tworzy Puszka, gdyż wydaje się to dla niej jedynym rozwiązaniem, jedynym sposobem na odsunięcie Anny na bezpieczną odległość. Puszka można porównywać do lodowego muru z balu – jego rolą jest oddzielenie Elsy od świata.

„Conclea, dont feel”
Zamek – początkowo piękny, wypełnia się jej emocjami. Elsa widzi w sobie potwora, a lód przybiera mroczne barwy, z ścian wyrastają kolce.

„Summit siege”
Ponownie między Elsą a światem staje jej magia – Puszek. Jednak dwóch zbirów przemyka się obok i goni królową do jej komnaty. Początkowo przestraszona prosi ich o odejście. Prowokują ją, strzelając do niej. Wybucha gniewem, traci nad sobą kontrolę. Używa swych mocy, aby zamordować dwójkę względnie bezbronnych intruzów. Ostatecznie przybywa Hans. Przestrzega, aby nie stała się potworem, którego tak bardzo się obawia. Uspokaja ją to w pewnym stopniu. Następuje strącenie żyrandola i uwięzienie Elsy.

„Elsa Imprisoned”
Zamykają królową w lochu, zakuwają w łańcuchy jak przestępcę. Przykryli ją nawet kocykiem, ale przecież ona nie odczuwa zimna 😉
Gdy przez okno widzi co narobiła jest przerażona. Opuściła Arendelle, aby chronić ludzi przed sobą, a tymczasem zamroziła całe królestwo. Tłumaczy, że nie jest w stanie przywrócić lata, prosi o uwolnienie. Nie chce patrzeć na cierpienie mieszkańców – na cierpienie, które sama wywołała. Brak powrotu Anny jeszcze bardziej przytłacza Elsę. Po raz trzeci traci panowanie nad swoją mocą. Ucieka z celi jednocześnie wywołując potężną śnieżycę pokrywającą całe miasto.


„Whiteout”
Ta zamieć jest jedny z moich ulubionych momentów w filmie (łącznie z muzyką). Moc śnieżnej burzy jest odzwierciedleniem burzy uczuć w jej sercu. Jest tak potężna, że przesuwa statki – ma destrukcyjną moc. Elsie nie udaje się zbiec za daleko, dogania ją Hans. Prosi go jedynie o opiekę nad siostrą. Ten jednak mówi jej, że Anna zginęła przez nią, przez jej moc. Dla Elsy to jest już zbyt wiele, bezwładnie pada na kolana. Utraciła wszystko, co kiedykolwiek kochała – wpierw rodzice, a teraz siostra. Nawałnica ustępuje, a pojedyńcze płatki śniegu wręcz zastygają w bezruchu. W jej sercu jest już tylko pustka, której nie da się wypełnić. Zdaje się na łaskę Hansa, jest już jej obojętne czy zginie. Zostaje uratowana przez siostrę, która poświęciła swe życie, aby ją chronić. Elsa rozpacza nad zamrożoną Anną, czuje, że to ona powinna być na jej miejscu. Ten akt prawdziwej miłości ostatecznie ratuje młodszą siostrę.

„Vuelie”(reprise) („The Great Thaw”)
Gdy Elsa zrozumiała, że to miłość jest kluczem do panowania nad mocą nadchodzi odwilż. Zdejmuje klątwę ciążącą nad Arendelle i wraca na zamek jako królowa. Ratuje Olafa przed roztopieniem, a Kristoffa mianuje królewskim dostawcą lodu 😉 Tworzy dla poddanych lodowisko i deklaruje, że już nigdy nie zamknie wrót, nigdy nie oddzieli się od otaczającego ją świata.

Elsa jest smutną postacią, kontrolowaną przez strach. Dopiero z dala od innych, gdy strach przed ich zranieniem mija jest szczęśliwa. Troszczy się o swoją siostrę nawet, gdy ona tego nie rozumie. Podobnie jak Anna nie wie co to miłość, dopiero końcowe tragiczne wydarzenia otwierają jej oczy. Nie wiem co jeszcze można napisać w zakończeniu. Wbrew pozorom, to Anna jest główną postacią filmie, a Elsa spychana jest na dalszy plan. Osobiście jestem z tego niezadowolony 😉

Dziękuję za przeczytanie, przepraszam jeśli ktoś znów jest zawiedziony jakością tekstu. Żaden ze mnie polonista, zwykle unikam pisania dłuższych tekstów.

Pozdrawiam.

Hans – smutny, zapomniany, niekochany

Post na filmwebie

Jest to odmienne spojrzenie na tę postać, mam nadzieję, że bardziej się wam spodoba od
poprzednich wniosków: http://art.foxbond.info/frozen/150/


Wszyscy znienawidzili Hansa… ale czy słusznie?
Może i słusznie, ale czy na pewno jest tak bardzo zły jak się nam wydaje?

W końcu jest dobrze wychowany – postępuje jak prawdziwy książę. Jest dzielny, dobry, ma nienaganne maniery. Owszem, to są tylko cechy powierzchowne, musimy zejść nieco niżej.

Dzieciństwo Hansa do bólu przypomina historię Anny. Został odtrącony przez swych braci, ulubieńcem rodziców też z pewnością nie był. teraz możemy tylko gdybać – na wszelkie wyprawy ojciec zabierał jego starszych braci, jako najmłodszy dostał zapewne najmniejszy pokój. Pomimo iż jest to rodzina królewska, na pewno większą część jego zabawek miał po swoim starszym rodzeństwie. Koniec końców zostaje odesłany wraz z wysłannikiem królewskim do Arendelle. Pełni tylko funkcję grzecznościową, aby nie urazić Elsy brakiem obecności samego Króla.

Gdy jego koń potrąca Annę błyskawicznie skacze na ratunek. Jeszcze nie wie, że jest to księżniczka – pomaga z grzeczności. Nie narzuca się jej, a na odejście rzuca jej miłosne spojrzenie. Tak jak Anna desperacko szukał miłości przez całe swoje życie i w końcu znalazł.

W czasie balu ponownie ratuje księżniczkę przed upadkiem. Zaczyna się taniec („Winter’s Waltz”). Widać, że podobnie jak Anna po praz pierwszy od dłuższego czasu jest szczęśliwy. Romantyczna przechadzka po królewskim ogrodzie, a następnie rozmowa na altance w blasku księżyca. Nareszcie spotkał osobę przed którą może się otworzyć, która rozumie jego przeżycia, dzieli je i współczuje mu. Jest to na pewno miła odmiana – z braćmi nie miał szans na rozmowę od serca.

Przez wiele lat drzwi do miłości miał zamknięte, ale teraz, dzięki Annie stanęły otworem. Czuje, że jest mu pisane spędzić resztę życia w Arendelle u jej boku, z dala od krzywd jakie doznał w przeszłości.

Ich sielankowy nastrój przerywa sama Elsa odmawiając błogosławieństwa. Ponownie ktoś stanął na jego i tak krętej drodze do miłości. Próbuje złagodzić sytuację, aby pocieszyć Annę, ale jej siostra razi ich zimnym spojrzeniem.

Wie, że Elsa jest wszystkim dla Anny – bez chwili zastanowienia biegnie razem z nią ku królowej. Gdy nie udaje się im jej dogonić opiekuńczo przyjmuje Annę i razem wracają do zamku. Staje w obronie Anny, gdy ugina się pod oskarżeniami Duke’a. Troszczy się o Annę, nie chce jej pozwolić na samotną wyprawę, która może być bardzo niebezpieczna. Ostatecznie z honorem zgadza się sprawować pieczę nad Arendelle pod jej nieobecność. Za punkt honoru stawia sobie opieke nad mieszkańcami. Próbuje być tak dobry jak Anna, rozdaje płaszcze, dokarmia zziębnięty lud. Dba o przypadkowych, nieznanych mu ludzi – bezinteresownie.
Ponownie ucisza Duke’a, gdy próbuje powiedzieć złe słowo o Annie lub jej siostrze. Nie może słuchać kłamstw o swej ukochanej.

Gdy ujrzał konia bez jeźdźca jest roztrzęsiony. Baz namysłu zostawia Arendelle za sobą i pędzi z ochotnikami na ratunek.
Pod lodowym pałacem brawurowo pokonuje bestię narażając swoje życie. Powstrzymuje Elsę przed zabiciem zbirów, gdyż wierzy, że nikt nie zasługuje na śmierć. Próbuje powstrzymać jednego z nich przed postrzeleniem królowej, ale przypadkowo strąca żyrandol.

Sprowadza ją do zamku i umieszcza w lochu. Robi to jednak ze względu na jej bezpieczeństwo, gdyż była tam poza zasięgiem zbirów. Żelazne rękawice mają na celu uspokojenie strażników, nie chce, aby siała strach. Przychodzi do niej, informuje ją o siostrze. Prosi ją, aby zakończyła zimę, gdyż dzięki temu jest szansa na odnalezienie Anny. Obiecuje, że zrobi wszystko co jest w jego mocy, aby przekonać ludzi do jej niewinności.

Na przekór dygnitarzom, którzy widzą w nim władcę Arendelle chce wyruszyć na pomoc swej ukochanej. Nastąpiła w nim jednak przemiana wewnętrzna. W końcu otrzymał to co chciał od dawna – władzę. Gdy widzi Annę, już nie cieszy się tak bardzo na jej widok. Jego pragnienia już się spełniły, władza i moc z niej płynąca namieszała mu w głowie. Podobnie jak Anna nie wiedział co to miłość, dlatego tak łatwo odrzucił swą ukochaną. Możliwe, że postanowił ją poświęcić dla wyższych celów. Według niego może to był jedyny sposób, aby doprowadzić do zgładzenia Elsy, przywrócenia lata i uratowaniu mieszkańców. Jednostki się nie liczyły, gdy całe królestwo było w potrzebie. Wyrok pragnie wykonać osobiście, gdyż nie chce nikogo winić za to co się stało – jedynie siebie.

Ostatecznie, gdy widzi, że Anna żyje jest zaskoczony. Nigdy by tak nie postąpił wiedząc, ze można ją uratować. Nie ma już szansy na rehabilitację. Zostaje zamknięty w celi, w samotności. Wróci do swojego zamku – fortecy smutku i żalu. Dalej będzie popychadłem, niepotrzebnym, 13 synem. Możemy tylko przypuszczać jak straszne myśli wiją się w jego głowie, może myśli nawet o samobójstwie?